Wandelen in het Nationaal park Calanques

Het nationaal park Calanques omvat de bergachtige kuststreek tussen de steden Marseille, Cassis en La Ciotat, de eilanden voor de kust en een flink deel van de Middellandse Zee grenzend aan de kust.

De Provençaalse term « calanques » verwijst naar baaien die omgeven zijn door steile hellingen. Het is de samenvoeging van twee woorden. Het oude Provençaalse woord calo betekent: kleine rotsachtige baai. Het achtervoegsel anca, duidt op een steile helling.¹

Langs de kust tussen Marseille en Cassis bevind zich het Calanques-massief, dat hoofdzakelijk bestaat uit witte kalksteen. Rivieren hebben in het gesteente diepe valleien met steile rotswanden uitgesleten. Door zeespiegelstijging van de Middellandse Zee, hebben de dalen zich in de loop der tijd gevuld met zeewater en vormden zich baaien. Bekend zijn de calanques van Sormiou, Morgiou, Port-Pin, Sugiton en de Calanque d'En-Vau. Het hoogste punt van het massief is de Mont Puget (563 meter).²

Ten noorden van de calanques vinden we het Saint-Cyr-massief, dat bestaat uit zanderige dolomietkalksteen.¹ De hoogste toppen zijn de Carpiagne (645 meter) et Saint-Cyr (610 meter).³

Tussen Cassis en La Ciotat bevindt zich het Canaille massief. Het bestaat uit een combinatie van kalksteen, zandsteen en puddingsteen, waardoor een rode okerkleur domineert, dat scherp contrasteerd met het witte kalsteen van de calanques.¹ Aan de kustzijde zien we de Falaises Soubeyranes, met een hooste punt van 394 meter de hoogste zeekliffen in Frankrijk.² In het oosten loopt het massief uit in de calanques van La Ciotat en het met bomen begroeide eiland Île Verte.

De calanques lopen door in de Middellandse Zee. Kliffen strekken zich uit onder het wateroppervlak. Bij Cassis bevindt zich een kloof die afloopt naar een diepte van meer dan 1500 meter.¹